موبایل‌اول یعنی چه، و چرا برعکسش سخت‌تر است
بیشتر بازدیدکننده‌های سایت‌های فارسی با موبایل می‌آیند. با این حال هنوز بسیاری از سایت‌ها اول برای دسکتاپ طراحی می‌شوند و بعد فشرده می‌شوند تا در موبایل جا شوند. نتیجه معمولاً قابل استفاده است، ولی خوب نیست.
تفاوت در ترتیب است، نه در ابزار
موبایل‌اول یعنی اول تصمیم بگیرید در عرض کم چه چیزی باید بماند، بعد در عرض بیشتر چه چیزی اضافه می‌شود. این ترتیب شما را مجبور می‌کند اولویت‌ها را زود مشخص کنید.
در مسیر معکوس، همه‌چیز در دسکتاپ جا می‌شود و هیچ تصمیم سختی گرفته نمی‌شود؛ بعد در موبایل ناچار می‌شوید چیزهایی را پنهان کنید — و معمولاً چیزی پنهان می‌شود که پنهان کردنش راحت‌تر بود، نه چیزی که کم‌اهمیت‌تر بود.
نقاط شکست را از محتوا بگیرید
عادت رایج، انتخاب نقاط شکست بر اساس ابعاد دستگاه‌های مشهور است. اما دستگاه‌ها هر سال عوض می‌شوند و محتوای شما عوض نمی‌شود. عرض را کم‌کم زیاد کنید و هرجا چیدمان زشت شد، همان‌جا نقطهٔ شکست بگذارید.
قاعدهٔ ساده: خط متن بین ۴۵ تا ۷۵ نویسه خوانا است. اگر بلندتر شد، چشم در برگشت به ابتدای خط گم می‌شود — همان‌جا وقت شکستن چیدمان است.
ناحیهٔ لمس
هر چیزی که قابل زدن است باید دست‌کم ۴۴ در ۴۴ پیکسل ناحیهٔ لمس داشته باشد، حتی اگر خود آیکون کوچک‌تر باشد. دکمه‌های کنار هم را با فاصلهٔ کافی بگذارید؛ اشتباه زدن روی موبایل بیشتر از کندی کاربر را عصبانی می‌کند.
چیزهایی که در موبایل وجود ندارند
حالت hover روی صفحهٔ لمسی معنا ندارد. اگر اطلاعاتی فقط با نگه داشتن نشانگر دیده می‌شود، در موبایل اصلاً دیده نمی‌شود. همین برای منوهای چندلایه‌ای که با hover باز می‌شوند صادق است.
تست واقعی
حالت موبایل مرورگر دسکتاپ برای بررسی چیدمان خوب است، ولی سرعت و کیفیت لمس را نشان نمی‌دهد. سایت را دست‌کم یک بار روی یک گوشی واقعی و ترجیحاً روی شبکهٔ همراه باز کنید، نه وای‌فای دفتر.