چکلیست سئوی فنی پیش از راهاندازی
سئوی فنی یعنی مطمئن شوید موتور جستوجو میتواند سایت را بخواند و بفهمد. این کار محتوا نمیسازد، اما اگر انجام نشود، بهترین محتوا هم دیده نمیشود.
عنوان و توضیح، برای هر صفحه جداگانه
هر صفحه باید title و meta description مخصوص خودش را داشته باشد. رایجترین اشتباه، یکسان بودن عنوان همهٔ صفحات یا خالی ماندن توضیح است. عنوان را حدود ۶۰ نویسه و توضیح را حدود ۱۵۰ نویسه نگه دارید.
یک تیتر اصلی در هر صفحه
ساختار تیترها باید سلسلهمراتبی باشد: یک h1، بعد h2ها، و در صورت نیاز h3. از تیتر برای بزرگ کردن متن استفاده نکنید؛ برای آن کار CSS هست.
نشانیهای خوانا
نشانی باید بدون باز کردن صفحه بگوید داخلش چیست. حروف فارسی در نشانی کار میکنند اما هنگام کپی شدن به کدهای درصددار تبدیل میشوند؛ برای همین معادل انگلیسی کوتاه با خط تیره امنتر است.
کنونیکال
اگر یک محتوا از چند نشانی در دسترس باشد — با www و بدون آن، با پارامتر و بدون آن — باید یکی را نشانی اصلی اعلام کنید. بدون این تگ، اعتبار بین نسخهها تقسیم میشود.
یادآوری: کنونیکال باید نشانی کامل و مطلق باشد، نه نسبی، و باید به نسخهای اشاره کند که واقعاً کد ۲۰۰ برمیگرداند.
نقشهٔ سایت و فایل robots
یک sitemap.xml که فقط صفحات قابل ایندکس را فهرست کند، و یک robots.txt که به آن اشاره کند. مراقب باشید نسخهٔ آزمایشی robots.txt — که معمولاً همهچیز را میبندد — همراه سایت اصلی منتشر نشود. این اشتباه از آنچه فکر میکنید رایجتر است.
دادهٔ ساختیافته
با JSON-LD بگویید این صفحه چیست: کسبوکار، مقاله، محصول، پرسشهای متداول. این کار رتبه نمیسازد، اما شکل نمایش نتیجه در جستوجو را بهتر میکند و برای دستیارهای هوش مصنوعی منبع قابلاتکاتری است.
ریدایرکتها
اگر سایت قبلی دارید، فهرست نشانیهای فعلی را بگیرید و هرکدام را با کد ۳۰۱ به معادل جدیدش وصل کنید. ریدایرکت همه به صفحهٔ اصلی، تقریباً به اندازهٔ نداشتن ریدایرکت بد است.
در آخر: تست کنید که واقعاً دیده میشود
اگر بخشی از محتوا فقط بعد از اجرای جاوااسکریپت ساخته میشود، صفحه را با جاوااسکریپت خاموش باز کنید و ببینید چه میماند. آنچه میبینید نزدیک به چیزی است که بخشی از خزندهها میبینند.