فونت فارسی در وب: انتخاب، بارگذاری و اشتباه‌های رایج

تایپوگرافی فارسی روی وب سال‌ها سخت بود. حالا فونت‌های خوب و سبک در دسترس‌اند، اما بیشتر مشکلات به خود فونت مربوط نیست؛ به نحوهٔ استفاده مربوط است.

اندازه و ارتفاع خط

حروف فارسی نقطه‌ها و علامت‌های بالا و پایین زیادی دارند. همان اندازه‌ای که برای متن لاتین راحت است، در فارسی شلوغ به نظر می‌رسد. برای متن بدنه معمولاً یک تا دو واحد بزرگ‌تر و ارتفاع خط سخاوتمندانه‌تر — حدود ۱٫۷ تا ۱٫۹ — لازم است.

وزن‌ها را محدود کنید

هر وزن یک فایل جداگانه است. اگر چهار وزن بارگذاری کنید، چهار برابر داده دانلود می‌شود. در عمل دو وزن — معمولی و نیمه‌ضخیم — برای بیشتر سایت‌ها کافی است. وزن سوم را فقط وقتی اضافه کنید که واقعاً جایی از آن استفاده می‌شود.

پرش متن هنگام بارگذاری

تا وقتی فونت دانلود نشده، مرورگر یا متن را نشان نمی‌دهد یا با فونت جایگزین نشان می‌دهد و بعد عوضش می‌کند. حالت دوم بهتر است و با font-display: swap فعال می‌شود. برای اینکه لحظهٔ تعویض کمتر به چشم بیاید، فونت جایگزین سیستمی نزدیک به فونت اصلی انتخاب کنید.

عددها

تصمیم بگیرید عددها فارسی نمایش داده شوند یا لاتین، و در کل سایت یکدست بمانید. عدد فارسی برای متن روان بهتر است؛ عدد لاتین برای جدول، قیمت و کد فنی خواناتر است. مخلوط کردن بی‌قاعده، بدترین حالت است.

واژه‌های لاتین داخل متن فارسی

وقتی یک اصطلاح انگلیسی وسط جملهٔ فارسی می‌آید، ترتیب نمایشش ممکن است به هم بریزد، به‌خصوص اگر علامت یا عدد چسبیده داشته باشد. راه‌حل مطمئن، بسته‌بندی آن در یک عنصر با جهت چپ‌به‌راست است. همین مقاله همین کار را می‌کند.

نیم‌فاصله

«می‌شود» با نیم‌فاصله نوشته می‌شود، نه «می شود» و نه «میشود». این جزئیات در نگاه اول کوچک‌اند اما متن را حرفه‌ای یا شلخته نشان می‌دهند. در پنل مدیریت محتوا برای تیم خود یک راهنمای کوتاه بگذارید.