کنتراست رنگ: جایی که سلیقه به عدد می‌رسد

دسترس‌پذیری موضوع بزرگی است، اما یک بخشش کاملاً قابل اندازه‌گیری است و بیشترین اثر را دارد: نسبت کنتراست بین متن و پس‌زمینه.

عددها

استاندارد رایج سه آستانه دارد. متن معمولی باید دست‌کم نسبت ۴٫۵ به ۱ داشته باشد. متن بزرگ — از حدود ۲۴ پیکسل، یا ۱۹ پیکسل اگر ضخیم باشد — با ۳ به ۱ قبول است. عناصر رابط مثل حاشیهٔ فیلد و آیکون هم ۳ به ۱ لازم دارند.

این اعداد سلیقه‌ای نیستند و با ابزارهای رایگان در چند ثانیه سنجیده می‌شوند.

جایی که اغلب رد می‌شود

سه مورد تقریباً همیشه مشکل دارند: متن کم‌رنگ برای توضیحات فرعی، راهنمای داخل فیلدهای فرم، و متن سفید روی تصویر.

رنگ به تنهایی نباید معنا حمل کند

اگر فیلد نامعتبر فقط با حاشیهٔ قرمز مشخص شود، کسی که قرمز و سبز را تشخیص نمی‌دهد آن را نمی‌بیند. یک نشانهٔ دوم لازم است: متن خطا، آیکون، یا هر دو. همین برای نمودارها هم صادق است.

حالت فوکوس را پاک نکنید

حلقهٔ فوکوس مرورگر زشت است و وسوسه‌انگیز است که حذفش کنید. اگر حذفش می‌کنید، حتماً جایگزینی بگذارید که خودش کنتراست کافی داشته باشد. بدون آن، کسی که با صفحه‌کلید حرکت می‌کند نمی‌فهمد کجاست.

حالت تیره را جدا بسنجید

پالتی که در حالت روشن قبول می‌شود، در حالت تیره الزاماً قبول نمی‌شود. رنگ‌های اشباع روی زمینهٔ نزدیک به مشکی معمولاً افت می‌کنند و باید روشن‌تر شوند. هر دو حالت را جداگانه تست کنید.

چرا ارزشش را دارد

جدا از الزام اخلاقی، این کار برای همه مفید است. متنی که با کنتراست کافی نوشته شده، زیر نور آفتاب و روی نمایشگر ارزان هم خوانده می‌شود — یعنی برای بخش بزرگی از کاربران موبایل در ایران.