فرم تماسی که واقعاً پر می‌شود

فرم تماس معمولاً آخرین چیزی است که طراحی می‌شود و اولین چیزی است که کاربر رهایش می‌کند. بیشتر مشکلاتش هم نه فنی است نه زیبایی‌شناختی؛ به این برمی‌گردد که چقدر از کاربر کار می‌کشد.

هر فیلد باید توجیه داشته باشد

برای هر فیلد بپرسید: اگر این را نداشته باشیم، نمی‌توانیم جواب بدهیم؟ نام شرکت، سمت، تعداد کارمند، بودجهٔ تقریبی — این‌ها معمولاً برای فروشنده مفیدند، نه برای پاسخ دادن. آن‌ها را در گفت‌وگوی بعدی بپرسید.

برچسب بالای فیلد، نه داخلش

نوشتن راهنما داخل فیلد به‌جای برچسب، تمیز به نظر می‌رسد ولی به محض شروع تایپ ناپدید می‌شود. کاربر در فرم‌های بلند فراموش می‌کند این کادر چه می‌خواست و مجبور است پاکش کند تا دوباره ببیند.

خطاها را کنار همان فیلد و به فارسی بگویید

پیام «خطا در ارسال فرم» در بالای صفحه، کاربر را مجبور می‌کند خودش دنبال مشکل بگردد. خطا را زیر همان فیلد بنویسید و بگویید چه چیزی درست نیست، نه اینکه چیزی درست نیست.

ورودی را نگه دارید

اگر ارسال به هر دلیلی شکست خورد، نوشتهٔ کاربر نباید پاک شود. این ساده‌ترین کار دنیاست و نبودنش بیشترین حس بی‌احترامی را منتقل می‌کند.

بگویید بعدش چه می‌شود

بعد از ارسال موفق، فقط «ارسال شد» کافی نیست. بنویسید تا کی جواب می‌دهید و از چه طریقی. همین یک جمله، تعداد پیام‌های تکراری «رسید؟» را کم می‌کند.

اسپم را بدون کپچا بگیرید

در بیشتر سایت‌های کوچک، یک فیلد پنهان که فقط ربات‌ها پرش می‌کنند، کافی است. کپچا را وقتی اضافه کنید که واقعاً حجم اسپم بالا رفته باشد — چون بخشی از کاربران واقعی هم پشت آن جا می‌مانند.